จากหลักสูตรฯ....สู่การสอน

จากหลักสูตรฯ....สู่การสอน

การจัดการเรียนรู้เป็นกระบวนการสำคัญในการนำหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 ไปสู่การปฏิบัติจริงในห้องเรียน  ซึ่งเป็นการนำหลักสูตรที่มีมาตรฐานการเรียนรู้ สมรรถนะสำคัญและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียน เป็นเป้าหมายสำหรับพัฒนาผู้เรียน โดยเฉพาะการพัฒนาผู้เรียนให้มีคุณสมบัติตามเป้าหมายหลักสูตร  ผู้สอนจึงต้องพยายามคัดสรรกระบวนการเรียนรู้ จัดการเรียนรู้โดยช่วยให้ผู้เรียนเรียนรู้ผ่านสาระที่กำหนดไว้ในหลักสูตร รวมทั้งปลูกฝังเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ พัฒนาทักษะต่างๆ อันเป็นสมรรถนะสำคัญให้ผู้เรียนบรรลุตามเป้าหมาย

            ในการจัดกระบวนการเรียนรู้ให้แก่ผู้เรียน สิ่งแรกที่ผู้สอนต้องคำนึงถึง นั่นคือการศึกษาและทำความเข้าใจกับหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 เพราะเป็นสิ่งที่กำหนดให้ผู้เรียนในแต่ละระดับชั้นได้เรียนรู้ตามความเหมาะสม เพื่อให้ผู้เรียนมีความรู้ความสามารถตามมาตรฐานการเรียนรู้ สมรรถนะสำคัญ และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามที่กำหนดไว้ในหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน   โดยยึดหลักว่า ผู้เรียนมีความสำคัญที่สุด เชื่อว่าทุกคนมีความสามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้ 

การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ   ผู้เรียนจะต้องอาศัยกระบวนการเรียนรู้ที่หลากหลาย  เป็นเครื่องมือที่จะนำพาตนเองไปสู่เป้าหมายของหลักสูตร  กระบวนการเรียนรู้ที่จำเป็นสำหรับผู้เรียน อาทิ กระบวนการเรียนรู้แบบบูรณาการ กระบวนการสร้างความรู้   กระบวนการคิด กระบวนการทางสังคม กระบวนการเผชิญสถานการณ์และแก้ปัญหา กระบวนการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง กระบวนการปฏิบัติ ลงมือทำจริง  กระบวนการจัดการ กระบวนการเรียนรู้การเรียนรู้ของตนเอง เป็นต้น   กระบวนการเหล่านี้เป็นแนวทางในการจัดการเรียนรู้ที่ผู้เรียนควรได้รับการฝึกฝน พัฒนา เพราะจะสามารถช่วยให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ได้ดี  บรรลุเป้าหมายของหลักสูตร ดังนั้น ผู้สอน   จึงจำเป็นต้องศึกษาทำความเข้าใจในกระบวนการเรียนรู้ต่าง ๆ เพื่อให้สามารถเลือกใช้ในการจัดกระบวนการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ  ผู้สอนต้องศึกษาหลักสูตรสถานศึกษาให้เข้าใจถึงมาตรฐานการเรียนรู้  ตัวชี้วัด  สมรรถนะสำคัญของผู้เรียน คุณลักษณะอันพึงประสงค์  และสาระการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับผู้เรียน  แล้วจึงพิจารณาออกแบบการจัดการเรียนรู้โดยเลือกใช้วิธีสอนและเทคนิคการสอน  สื่อ/แหล่งเรียนรู้ การวัดและประเมินผล เพื่อให้ผู้เรียนได้พัฒนาเต็มตามศักยภาพและบรรลุตามเป้าหมายที่กำหนด

วิธีสอนแบบ task-based learning เป็นหนึ่งในวิธีสอนหลายๆวิธี ที่ผู้สอนส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้จักและคิดว่าการสอนโดยวิธีนี้จะได้ผลไม่ดีเท่าที่ควรในการที่จะทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้ โดยเฉพาะการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษ แต่อย่างไรก็ตามการสอนวิธีนี้ก็มีข้อดีตรงที่ว่า ผู้เรียนได้รู้จักการลงมือปฏิบัติงานด้วยตนเองก่อน ได้เรียนรู้คำศัพท์ โครงสร้าง ในบริบทของงานที่ได้รับมอบหมาย ก่อนที่ผู้สอนจะสอนนักเรียนในภายหลัง ซึ่งวิธีการสอนแบบ task-based learning นี้ผู้สอนสามารถนำไปเป็นแนวทางในการจัดการเรียนรู้ได้ โดยมีขั้นตอนในการจัดที่สำคัญอยู่ 3 ขั้นตอนได้แก่ Pre-task, Task-Cycle, และ Language Focus โดยจะอธิบายรายละเอียดของแต่ละขั้นดังต่อไปนี้

1. ขั้น Pre-task เป็นการแนะนำเรื่องและภาระงานที่จะเรียนในคาบนั้นๆ ครูสำรวจหัวข้อที่จะเรียนกับผู้เรียนทั้งชั้น แนะนำคำศัพท์และวลีที่จะเป็นประโยชน์ ช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจคำสั่งในการทำภาระงาน และเตรียมตัวผู้เรียนโดยการเปิดวีดิโอแสดงให้เห็นตัวอย่างของการทำภาระงานคล้าย ๆ กัน หรือ อ่านบทอ่านบางส่วนเป็นบทนำในการทำภาระงาน

2. ขั้น Task-Cycle ผู้เรียนทำภาระงานเป็นคู่หรือกลุ่มก็ได้ ครูเฝ้ามองอยู่ไกล ๆ พยายามให้ผู้เรียนสื่อสาร ไม่ต้องแก้ไข เนื่องจากขั้นตอนนี้ต้องการบรรยากาศเป็นส่วนตัว ผู้เรียนจึงรู้สึกอยากทดลองใช้ภาษาอย่างเสรี ผิดได้ไม่เป็นไร

3. ขั้น Language Focus วัตถุประสงค์ของขั้นตอนนี้เพื่อให้ผู้เรียนได้ตรวจสอบภาษาของตนเอง เพื่อคิดและตรวจสอบสมมติฐานของตนในโครงสร้างภาษา หลังขั้นตอนนี้อาจมีการฝึกพูดหรือเขียน หรือค้นหาความหมายในพจนานุกรม

             จะเห็นได้ว่าในกระบวนการจัดการเรียนรู้นั้น ผู้สอนมีบทบาทอย่างยิ่งในการที่จะทำให้การเรียนรู้ของผู้เรียนนั้นมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยเริ่มตั้งแต่การศึกษาหลักสูตรแกนกลางฯ การวิเคราะห์มาตรฐานตัวชี้วัดเพื่อเตรียมเนื้อหาที่จะสอนให้เหมาะสมกับระดับความสามารถของผู้เรียน อีกทั้งยังต้องเตรียมสื่อที่ใช้ในการเรียนการสอนอีกด้วย ดังนั้นข้าพเจ้าคิดว่าในการจัดการเรียนรู้ให้แก่ผู้เรียน โดยเฉพาะการใช้วิธีสอนแบบ task-based learning จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ครูผู้สอนจะต้องใช้สื่อของจริงเพื่อให้สอดคล้องกับการเรียนรู้ที่ผู้เรียนต้องลงมือปฏิบัติเองก่อน และเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ที่บรรลุเป้าหมายตามที่หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2551 กำหนดไว้

รายวิชาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระภาษาอังกฤษ

รายวิชาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระภาษาอังกฤษ

             การจัดการเรียนรู้ในรายวิชาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระภาษาอังกฤษนับว่าเป็นวิชาที่มีความยากอีกวิชาหนึ่ง เพราะเป็นรายวิชาที่ต้องอาศัยความรู้จากหลากหลายสาขาวิชามารวมกัน อาทิ เช่น วิชาไวยากรณ์ วิชาวิธีการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ วิชาหลักการวัดและประเมินผล เป็นต้น จึงต้องทำความเข้าใจและทบทวนในรายละเอียดของแต่ละวิชาอีกครั้งเพื่อการทำงานในวิชานี้ให้ประสบความสำเร็จให้มากที่สุด

             ในการจัดการเรียนการสอน ครูผู้สอนได้อธิบายในส่วนของภาระงานที่ต้องทำในชั่วโมงแรกๆของการเรียนการสอนวิชานี้ รวมทั้งยังได้อธิบายวิธีการสอนแบบ Communicative Language Teaching เพื่อเป็นแนวทางในการจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้ในรายวิชานี้ นอกจากนี้ ครูผู้สอนก็ได้อธิบายเกี่ยวกับวิธีสอนแบบ Task-Based Learning ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในการจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้รายวิชานี้อีกด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ครูผู้สอนก็ได้ให้นักเรียนฝึกการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ที่สอดแทรกเนื้อหาการมีจิตสาธารณะในแผนการสอนของแต่ละคนด้วย ซึ่งรูปแบบที่ผู้สอนใช้ในการสอนข้าพเจ้าในครั้งนี้คือการสอนโดยให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ด้วยตนเอง มีการให้นักเรียนได้ศึกษาค้นคว้า ลองผิดลองถูกด้วยตนเองก่อน หลังจากนั้นผู้สอนจึงให้คำแนะนำในภายหลัง  แต่การเรียนการสอนที่ผู้สอนใช้วิธีนี้ข้าพเจ้าคิดว่ามีข้อเสียตรงที่จะทำให้การเรียนการสอนนั้นต้องเสียเวลา เนื่องจากจะต้องใช้เวลาในการแก้ไขงานกันนานพอสมควรกว่าที่งานจะออกมาดีมีประสิทธิภาพ

  ดังนั้นข้าพเจ้าคิดว่าในการจัดการเรียนการสอนนั้น นอกจากการเลือกใช้วิธีการสอนให้เหมาะสมกับระดับของผู้เรียนแล้ว ยังต้องคำนึงระยะเวลาที่ใช้ในการเรียนรู้ รวมทั้งข้อดีข้อเสียของการจัดการเรียนรู้ในวิธีนั้นๆด้วย เพื่อให้การเรียนการสอนเป็นไปอย่างราบรื่นและทันตามเวลาที่กำหนด

ความรู้จากบทเรียนเรื่องงานบ้าน

                 

ความรู้จากบทเรียนเรื่องงานบ้าน

          งานบ้านถือเป็นงานประเภทหนึ่งที่ใครๆก็ไม่ต้องการที่จะทำ เพราะนอกจากจะยุ่งยากในการเตรียมอุปกรณ์การทำความสะอาดแล้ว ยังจะต้องจัดเก็บสิ่งของให้เข้าที่ก่อนการทำความสะอาดอีกด้วย จึงเป็นเรื่องยากสำหรับเด็กๆในการที่จะช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน ซึ่งนอกจากการกวาดขยะแล้วก็ยังมีงานบ้านอีกมากมายที่จะต้องช่วยเหลือกันภายในครอบครัว

        การกวาดขยะ เป็นการทำความสะอาดบ้านเพียงผิวเผินที่ใครๆก็สามารถทำได้ในทุกๆวัน แต่นอกจากนี้แล้วยังมีการทำความสะอาดอื่นๆอีกมากมาย เช่นการปัดฝุ่น ล้างห้องน้ำ ถูพื้น รดน้ำต้นไม้ ทำความสะอาดในครัว การตัดหญ้าในสวน เป็นต้น ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นงานหนักๆทั้งสิ้น

        การทำงานบ้านตามที่กล่าวมาแล้วนั้น นอกจากที่ผู้ปกครองจะไม่ได้ทำบ่อยๆแล้ว อาจทำให้ลูกหลานนั้นไม่รู้จักการช่วยเหลืองานพ่อแม่ ดังนั้นข้าพเจ้าคิดว่าการสอนให้เด็กๆรู้จักการช่วยเหลืองานพ่อแม่นั้นเป็นสิ่งที่ดี เพราะนอกจากฝึกความรับผิดชอบของเด็กๆแล้ว ยังเป็นการสอนให้เด็กมีจิตสาธารณะอีกด้วย

Reduce Reuse Recycle

Reduce Reuse Recycle

              3Rs เป็นคำที่ใครก็ตามในปัจจุบันนี้จะต้องรู้จักเป็นอย่างดี เพราะเป็นคำที่สามารถช่วยในการปกป้อง และรักษาสิ่งแวดล้อมบนโลกใบนี้ให้น่าอยู่ยิ่งขึ้น Reduce  Reuse  และRecycle คือที่มาของการรณรงค์ช่วยกันรักษาสิ่งแวดล้อม ที่มีขั้นตอนง่ายๆ และสามารถทำได้ทุกที่ทุกเวลา

                Reduce เป็นการช่วยกันรักษาสิ่งแวดล้อมอย่างหนึ่งที่สามารถทำได้อย่างง่ายดาย เพียงแค่ลดการใช้พลังงาน ลดการใช้ถุงพลาสติก หรือแม้กระทั่งลดการใช้วัสดุที่ย่อยสลายได้ยาก ทั้งนี้เอเป็นการลดอัตราการผลิตไปในตัว นอกจากนี้ก็ยังมีการ  Reuse ซึ่งเป็นการนำเอาสิ่งของต่างๆที่สามารถให้คุณค่าแก่พวกเราได้ นำกลับมาใช้อีกครั้ง อาจจะมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบ รูปทรงต่างๆ เพื่อให้ดูดีขึ้น และสามารถใช้ประโยชน์จากสิ่งของที่กำลังจะกลายเป็นขยะได้อีกครั้ง และที่สำคัญ การ Recycle นับเป็นอีกกระบวนการหนึ่งที่สามารถช่วยลดอัตราการผลิต รวมทั้งลดการทำลายทรัพยากรบางอย่างอีกด้วย

           จะเห็นได้ว่ามีวิธีการต่างๆที่จะสามารถช่วยลดปริมาณขยะ และลดการทำลายทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ดังนั้นเราทุกคนจึงต้องช่วยกันในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม โดยใช้ 3Rs เพื่อรักษาโลกของเราให้น่าอยู่ยิ่งขึ้น

การถาม-ตอบ เพื่อให้ข้อมูลการเดินทาง

               การถาม-ตอบ เพื่อให้ข้อมูลการเดินทาง 

                การถาม-ตอบเกี่ยวกับการเดินทางหรือตำแหน่งของสถานที่นั้นเป็นสิ่งหนึ่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่งที่จะเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวที่มาจากจากต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ  แน่นอนว่าบุคคลเหล่านั้นย่อมไม่รู้จักหรือคุ้นชินกับสถานที่ที่เราไปเที่ยว ดังนั้นการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถาม-ตอบ เกี่ยวกับตำแหน่งที่ตั้ง หรือเส้นทางการเดินทางจึงมีความสำคัญมากในปัจจุบัน

                สิ่งที่สำคัญที่สุดของการเรียนรู้เพื่อแนะนำ หรือการถาม-ตอบเกี่ยวกับการเดินทางนั่นคือ การมีจิตสาธารณะในการช่วยเหลือผู้อื่น ซึ่งนอกจากจะช่วยให้ผู้อื่นสามารถไปยังจุดหมายปลายทางได้อย่างสะดวกสบายแล้ว ยังเป็นการแสดงถึงความมีน้ำใจในการที่จะช่วยเหลือผู้อื่นอีกด้วย  นอกจากนี้ การเรียนภาษาอังกฤษที่เป็นการถาม-ตอบ หรือขอคำแนะนำเพื่อไปยังสถานที่ต่างๆ ยังสามารถช่วยให้ผู้เรียนได้ทบทวนความรู้ทั้งเรื่องการบอกตำแหน่งทิศทาง การใช้คำศัพท์ รวมถึงฝึกการใช้โครงสร้างในการพูดด้วย ยิ่งไปกว่านั้น การได้เรียนรู้เรื่องนี้ ยังสามารถกระตุ้นให้ผู้เรียนมีความสนใจในบทเรียนและต้องการที่จะนำไปใช้ในชีวิตจริงได้อีกด้วย

                ดังนั้นการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะเรื่องของการถาม-ตอบเกี่ยวกับการเดินทางหรือตำแหน่งของสถานที่ นอกจากจะช่วยให้ผู้เรียนมีความรู้ในเรื่องของคำศัพท์ โครงสร้างประโยคแล้ว ยังเป็นการสอดแทรกการมีจิตสาธารณะเข้าไปในบทเรียนนั้นด้วย  ฉะนั้นข้าพเจ้าคิดว่าในการจัดการเรียนรู้แต่ละครั้ง ผู้สอนควรมีการสอดแทรกคุณธรรมจริยธรรมเข้าไปในเนื้อหาด้วย เพื่อให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ด้วยตนเอง

Individual Work is better than Group Work

Individual Work is better than Group Work

          

        Many students like to work in groups because they think that it is easier when they help each other to do the work and share their ideas in doing it. And it is appropriate to poor students to work without proper guidance from their respective teachers. On the other hand, individual work is a better way for some students, who are more confident and more self-sufficient than others. I will support this view for variety of reasons.

          In the first place, individual work can help students avoid encountering conflicts with friends or some other students in doing their assigned task. In this way, students can put their own concepts into their task independently. They can work without opinions from others who could sometimes cause them to change their minds. Besides, they cannot hear some of their friends or group members to complain about cooperation in completing their work. Another major reason in doing individual work is to increase independence and sense of responsibility of the students. Everybody has to do the work by themselves therefore, it is good for them to practice doing things on their own. Although some of them are incompetent to work alone, they still have to try until they succeed so, they will not become parasites and dependent to other people.

However, it could be argued that, many people think that individual work hinders human interaction. They do only their work but they do not attend to other people’s needs to build friendship and good relationship. Moreover, students cannot learn how to work with other people if they do individual work. Nevertheless, the students can effectively learn to interact with people by meeting together as they exercise, have dinner, watch movies, etc.

          In conclusion, I strongly believe that individual work is better for the students because there are a lot of benefits by working alone rather than in groups where they could encounter conflicts. Though the teacher can also ask the students to work individually in the classroom. It can help them to be responsible and independent individual in doing their task. Therefore, it is easier to work individually better than doing the group work.

Teachers Should Not Give Too Much Homework to University Students

Teachers Should Not Give Too Much Homework to 

University Students

          “Learning by doing” is what many teachers usually tell their students when they start to complain about doing a lot of exercises in the classroom and plus the extra things they need to do at home. Although, students do not like to do a lot of things in every subject, still most of the teachers give them loads of homework. This is the reason why university students are unhappy and feels so bored or tired to study. Sometimes, students cannot submit their work on time because of the overwhelming amount of things to do. Thus, I do believe that teachers should not give more homework to university students.

One of the many reasons why teachers should not give more homework to university students because they also need to have more free time to relax apart from studying. Although university students are ready to be adults in their young age, they also want to go out at night so that they can meet their friends for dinner or movies. If they do not go out, they tend to listen to music, watch TV, or sleep at home. Sometimes, they also help their parents to do household chores or help them to earn a living to support their family needs. There are also times when some of them want to exercise by playing badminton, running, or swimming after school. Another important reason is that some students want to work after the school to save money or to help their loved ones. Some university students do part-time jobs to earn such as serving food, cashiering or selling in the market. Moreover, there are a great number of them who help their parents to cook food in order to sell it to other people in wet markets or restaurants.

Nevertheless, university students have to do more homework because through it, they will gain knowledge and more experiences from doing homework. In addition, hardworking teachers can make students to be enthusiastic learners. However, students still do not like a lot of homework because they believe that they can get more experience and great knowledge by practically doing things through part time jobs or other means of helping their parents and their family. All of these things must be considered, that is why teachers should not give more homework to university students.

            In conclusion, it is true for many that doing a lot of homework can make most students unsatisfied. If they have to do only homework every day, they will be unhappy. Also, too much homework will cause them to become bored and lazy to go to school. On the other hand, if they do a little homework, they will be very happy and become enthusiastic learners. Moreover, they can learn many things in practical ways and they could have more free time to relax and enjoy life happily.